آنکه در تاریکی غمناک فلبم باورم کرد

                                ناگهان به دست آتشی خاکسترم کرد

    آنکه در اوان خود کشی سایه ی سرم بود

                                 عاقبت در سایه ی غم بی چاره ام کرد

   آنکه زخم کهنه ام را مرهمی بود

                                  عاقبت درد زخمهایم را فزون کرد



تاريخ : ٩ اردیبهشت ۱۳٩٠ | ۱:٢۳ ‎ق.ظ | نویسنده : مهرانا | نظرات ()