همواره تنهاییم...

همواره تنهاییم

                 تنها در این زندان

                                تنها در این محبس

                                                  این خانه ی ویران

 همواره تنهاییم

                تنها در این خانه

                                  تنها در این وهم

                                                      میراث کاشانه

 همواره تنهاییم

                تنها در این تردید

                                 جایی که دیو شب

                                                         پروانه را دزدید

 همواره تنهاییم

               در جمع یاران هم

                                 در یک کویر خشک

                                                        در زیر باران هم

 همواره تنهاییم

                 وقتی که می آییم

                                  وقتی که دستان را

                                                        بر سنگ می ساییم


همواره تنهاییم

                  در این نفس تنگی

                                   در قلب یک بن بست

                                                            مدهوش دلتنگی

 همواره تنهاییم

                   وقتی که در خوابیم

                                       وقتی که در شب ها

                                                                همراه مهتابیم

 همواره تنهاییم

                   اما نمی مانیم

                                    با اینکه رمز شب ، ها را نمی دانیم

 

  همواره تنهاییم

                  تنها تر از مهتاب

                                    تنهاتر از رویا

                                                   تنها تر از یک خواب

 همواره تنهاییم

                   تنهاتر از خورشید

                                      همچون ستون های

                                                               یک تخت جمشید

 همواره تنهاییم

                    همچون خدای خویش

                                               تنها تر از تنها

                                                           همچون شب درویش

 همواره تنهاییم

                   وقتی که در خاکیم

                                           وقتی گرفتار

                                                           دستان ناپاکیم

 همواره تنهاییم

                       چون پروانه شب

                                              یک جا نمی پاییم

                       زیرا که در ابهام

                                                          دنبال معناییم ...

/ 48 نظر / 10 بازدید
نمایش نظرات قبلی
یکتا

شعر زیبایی بود.. ولی آخرش شاید اگه به جای "ابهام" میشد "خیال" بهتر بود.... خیلی وقتا دبنال خیلی چیزا رو فقط در خیالمون میگیریم[نگران]

ایام تسلیت مارو هم از دعای خیرت بی بهره نذار

2ماهی

سلام عزیزم هروقت حس کردی که تنهایی به یاد بیار که خدا همراهته [گل] [گل] [گل]

پرستوی عاشق

آن روز، غريبانه و تنها، جان داد پرورده آسمان، به صحرا جان داد اسرار شگفت عشق، معنا مى شد وقتى كه عطش كنار دريا، جان داد! --------------------------------------------- سلام دوست عزیز ایام سوگواری ابا عبدالله الحسین علیه السلام رو بهتون تسلیت میگم ... انشاءا... عزاداریهاتون مورد توجه حضرت حق قرار بگیره در پناه ایزد منان باشید

رهاتر از رها

سلام شعر خیلی قشنگی بود ... [گل] ممنون که به وبم سر زدید[لبخند]

peymangold

نه بابا مارو چکار داریم به دخترا !!!!! نوشتم که اینا فقط جنبه ی شوخی دارن رها جون ... مرسی که سر زدی [ماچ][ماچ]

peymangold

سلام مهرانا جون ببخشید اشتباه چاپی بود به دل نگیر ... مرسی که امدی [ماچ] [گل]